fall of a hero

çok sıkılıorm bu günlerde
acaip laçkalaştım yavşadım
ciddi olamıorm
genel olarak problemim bu bnm
insanlara ne kadar ciddi olduumu aksettiremiorm
bir türlü ciddiye alınmıorm
en azından istediğim kadar ciddiye dielm
nedense herkesle aramda bir lakaytlık oluşuo
kim olursa olsun
sevmiorm ben insanları
insanları sevmek ii bişey değil
uzun süre cok sevdim insanları herkesi
herkes potansiyel dosttu bnm için arkadaştı
herkese değer verdim ve bunuda hissettirdim
çünkü bnm ihtiyacım isteğim değer verilmek ve bunuda hissetmekti
çünkü herkes değer verdiğini sööler ama bir türlü bana hissettiremediin den dert yanardı
aslına bakarsan beni hepsi cok ama cok seviolardı
coğuna göre ben sıradan biri değildim
dünyadaki pek çok kişiden önce geliodum
ama problem bunu hissetmem noktasında ortaya cıkıodu, nedense ben birtürlü annayamıodum bu sıradışılığımı yada onlar birtürlü beceremiolardı bunu anlatabilmeyi
ama ben bunu cok istiyorum ya saflık işte
kendi bulamadığımı başkalarına veriodum
başkalarında kendime ait sevgiyi görmeye kasıodum
sevdiğim herkese bunu hayvan gibi gösteriodum ,deli gibi mutlu ediodum
heran heryerde onları üceltiodum
yoplum içinde onları onurlandıracak şeyler sölüorm insanlar karşısında o an için bir karizmaya kavuşmalarını sağlıyordum
(yav şimdi görüormda bu cok acaip büyük bi eşşeklikmiş yaa:)
fakat sonradan cok cı bi şekilde farkettimki onları yüceltirken o sırada ben düşüyomuşum
her seferinde atladıkları basamağın altında ben kalıomuşum
attıkları her adımı bnm adımlarımdn çalıolarmış
ben kendimden veriomuşum ne alıolarsa o anda

şimdi diyceksin bunda onları ne suçu var sen kendin kaşınmışsın
değil iştee
ben onları cok sevdiğim için heran her saniye onların iyiliğine bişiler yapmak ihtiyacı içinde hissettiğim için yaptım hep bunları
ama kimse beni umursamadı
bak hatta bu yazıyı okuyanda kimbilir ne düşüncek bnm hakkımda dimi
genemi ben kaşınıorm
hayır
bunları okuduktan sonra bnm zayıf biri olduum kanısına varanlar şerefsiz değilmi
iyilik yaptıı için insanları mutlu ettiği için düşen birini gördüünde buda ne kadar safmış die düşünen aslında karaktersiz değilmi

ahahaha ne bekliosun bu yazının sonunda
işte ben değiştim şimdi nefret doluyum intikam almaya geliorm dien gaz dolu cümller dimi
hayır hayır iştee.........
elimden geldiği kadar içimden geldiği gibi yaşıycam artık
içimden geldiği gibi
istediğimi gene mutlu edicem
duymak istediği şeyleri gene bi çırpıda anlıycam insanların
ve içimden geldiinde bunlaıda söölemekten cekinmiycem
içimden gelmedikçe kimseyyide mutlu etmeye çalışmıycam

ama sırf kırılmasın şimdi üzülmesin kavga cıkmasın die belki lafımıda esirgemiycem
oan kızdımmı bunuda annıycak karşı taraf saklamıycam
benimde kızabildiğimi öğrenmesi gerekio artık insanların
hahaa
yav komiğime gidio artık bu
:S